BEN NİYE UĞRAŞIYORUM Kİ!

Meslek sahibi olmak zor iş. Hele de Türkiye’de… Hele ki medyada, gazetelerde, televizyonlarda çalışmak, yani haberci-gazeteci olmak istiyorsanız daha da bir zor. Yıllarca dirsek çürütmek, üstüne üstlük yine yıllarca boğaz tokluğuna çalışmak gerekiyor. Bu süreçte birkaç özel ve bomba haber yapacaksınız da bir yerlere geleceksiniz. Üstelik bir de iktidara muhalifseniz, özellikle son zamanlarda olduğu üzere, üstünüzde büyük bir baskı hissedeceksiniz. Yaptığınız haberler gazeteye girmeyecek, televizyonda yayımlanmayacak. Yayımlansa bile tonla tehdit, dava, sansür, baskı, şantaj…

Velhasıl Türkiye gibi ülkelerde gazeteci olmak çok ama çok zor…

Hele köşe yazarı olmak istiyorsanız, muhabir olmak için çektiğiniz çilenin bir 5-10 katını daha çekmeniz gerekecektir.

Daha doğrusu ben öyle sanıyordum!

Bugün okuduğum bir haber, Türkiye’de olmasa da, İtalya’da gazeteci olmak, köşe yazmak epeyce kolaymış. Ne yıllarca dirsek çürütmeye, ne sürünmeye, ne de baskıya ve sansüre sabretmeye gerek varmış!

Al eline keleşi, çık dağa, üç-beş garibanı da kandırıp tak peşine, 30 yıl çapulculuk yap, 30-40 bin kişinin kanına gir, oldu da bitti maşallah!

“Hadi canım öyle şey olur mu?!” dediğinizi duyar gibiyim ama hiç boşuna nefesinizi tüketmeyin, oluyor, hatta oldu bile!

Hürriyet gazetesinin 8 Ocak 2010 tarihli haberine göre, İmralı’da tatilini geçirmekte… Pardon… ağırlaştırılmış müebbet hapis cezasını çekmekte olan PKK lideri Abdullah Öcalan, 9 Ocak’tan itibaren İtalya’nın ulusal gazetelerinden Il Manifesto’da köşe yazacakmış…

Habere göre Il Manifesto, yaptığı açıklamada şöyle demiş:

“Il Manifesto, Öcalan’ın makalelerini yayımlayacaktır. Bu makaleler, Kürt sorununa çözüm arayışına katkı sunmanın yanı sıra, bir ülke sakinleri arasında barışçıl yaşamın nasıl bir toplumda mümkün olacağı, bunun nasıl bir modelle sağlanacağı konularındaki düşüncelerini yansıtacaktır. Öcalan, sadece Türkiye’yle de sınırlı olmayan bu meselelere dair bir tartışma ve görüş alışverişi istiyor.”

İtalyan Il Manifesto gazetesinin yeni köşe yazarı: Abdullah Öcalan!

Gülsem mi ağlasam mı bilemedim. Bu nasıl bir hapisliktir, nasıl bir cezadır ki, maşallah “Sayın” (!?!?!?!) Öcalan’ın yapmadığı iş yok! Milletvekili listesi hazırlıyor, “yol haritası” hazırlıyor,  örgütüne talimatlar gönderiyor, “sine-i millet” yerine “sine-i meclis” kararı aldırıyor… Böyle hapisliğe can kurban vallahi!

Aslına bakarsanız bu durum hiç de şaşırtıcı değil. Öcalan öyle bir hapislik yaşıyor ki, onun durumu için öyle hamleler yapılıyor ki, günün birinde Mandela gibi başımıza Cumhurbaşkanı olursa hiç şaşırmayın!

Şimdi kimse bana “Öcalan da bu ‘açılım’ sürecinde dinlenmeli, görüşü alınmalı… v.b.” tarzı Ahmet Türk ağzı konuşmalar yapıp da sinir katsayımın yükselmesine sebep olmasın! Hangi ülkede bir terör örgütünün lideri resmi muhatap alınıp onunla görüşme yapılır? Hangi ülkede “terör örgütü liderinin köşe yazarlığı yapması” gibi bir komedi yaşanır Allahaşkına?

Usame bin Ladin’in Zaman’da, Yeni Şafak’ta, veya ne bileyim, Syria Times’te, Iraq Today’de filan köşe yazdığını düşünsenize!

Çakal Carlos’un Bild’de veya Die Welt’te köşe yazdığını düşünebiliyor musunuz?

Hepsi bir yana, ben niye ulusal bir gazetede sıfırdan, muhabir bile olarak çalışmayı göze alıyorum ki?

Niye uğraşıyorum ki?

Alayım elime silahı, çıkayım Bolu Dağı’na, bir Köroğlu da ben olayım!

Ne dersiniz? Misal Hürriyet’te köşe kapar mıyız böylece?